از پشتِ این همه نقاب
نمی‌شه هیچ‌کسُ شناخت
با رویابافی و خیال
نمی‌شه زندگی رُ ساخت
حقیقتای گم‌شده
دروغای مصلحتی
سازای خاک‌گرفته و
ترانه‌های خط‌خطی
اونایی که به خاطرت
از یه جهان، دل می‌کَنن
لب‌خند می‌زنن به روت
از پشت خنجر می‌زنن
لباسِ بره می‌پوشن
گرگای بی‌رحمِ سیاه
تـو جنگلی که حیووناش
اسید می‌پاشن روی ماه
پای درختا و گلا
نفت می‌ریزن به جای آب
از آسمونِ رنگِ خون
می‌باره بارونِ عذاب
همه‌چی وارونه شده
نمی‌دونیم دنیا چِشه
خورشید یخ می‌زنه و
مهتاب شعله می‌کِشه
یه روز میاد از صورتا
نقابا برداشته می‌شن
دوباره دیدنی می‌شه
دنیا برای تو و من
۰ زمان مطالعه کمتر از یک دقیقه