ایران
به نامت خون ما جوشید رگامون غرق باور شد
صدای غیرت ما هم طنین رعد آخر شد
از البرز بلند تو تا آغوش خلیج فارس
شکوهت مثل یک خورشید طلوع صبح محشر شد
تو از خاکسترت هربار مردانه قد بَراَفراشتی
رو قلب کُل این دنیا قدم های قوی داشتی
واسه حفظ سه رنگ تو یه دنیا جون فدا کردن
توو پای هر وجب خاکت کتیبه از شرف کاشتی
ایران ای خشم خروشانت بر پیکر اهریمن
ایران ای سینه‌ی پولادت دژ محکم این میهن
از هیبت سرداران طوفان بشه نامت
تا بشکنه از ریشه پشت همه‌ی دشمن
نشان تیشه‌ی فرهاد غرور بیستون داری
هزاران کاوه و آرش درون خون خود داری
بترسد فتنه‌ی دوران زِ نام نامیت هر دم
به تاریخت تو همزاد عشقو هم جنون داری
قسم به نام و یاد و راه ایران
به قطره قطره خون بی گناهان
بازم بر پا شده این مهد شیران
اَمان از رزم این نسل دلیران
ایران ای خشم خروشانت بر پیکر اهریمن
ایران ای سینه‌ی پولادت دژ محکم این میهن
از هیبت سرداران طوفان بشه نامت
تا بشکنه از ریشه پشت همه‌ی دشمن