وقتی هر موج نسیمی ، مث طوفان سردو سخت بود
گرمیه دست نجیبت ، نوری تو این شب تلخ بود
توی لاجورد پلکات ، غمو غصه هامو کاشتی
توی قلبت آتشی بود ، خم به ابروت نمیذاشتی
تو گریز از بغض و دردی ، تو امید شب سردی
من تو جنگ سرنوشتم ، تو شکوه این نبردی
فصل سخت رفته‌ی ما ، حکم باغو باغبون بود
زیر طوفان شبو اشک ، دستای تو سایه‌بون بود
ای پناه آخرینم ، ای غرورم بهترینم
، همه جانم نازنینم ، مادر من
بی‌تو نیست تاب رفتن ، از پس این پیله رستن
، سد هر راهو شکستن ، مادر من
مرهم روزای سختم ، خورشید تابان بختم
قبله گاه همه وقتم ، روح و جانم
تو امید لحظه هامی ، تو دلیل خنده هامی
تو هنوزم تکیه گامی ، روح و جانم
۰ زمان مطالعه یک دقیقه