آسمونو بی ماه بی خورشید تصور کن
محاله برگرده عشقی که تنفر شد
راهتو گم کردی قصه نباف دیگه مُرد قلبی
که یه روز عاشق بود گورِ این عشقو خودت کندی
شاید اگه معجزه بشه
دوباره قلبه من
عاشقه تو شه
شاید اگه آسمون زمین
بیاد منو تو باز
دوباره ما بشیم
تو مثل سایه محو
شدی برای من
نیا نباش برو دیگه
تمومی واسه من
حقیقتو ازش
فرار نمیشه کرد
درست شبیه مرگ
که هیچ گریزی نیست ازش
۰ زمان مطالعه کمتر از یک دقیقه